Ik ben een beetje boel computermoe.
Ik check m'n feeds amper, geen zin om te bloggen, ik geloof dat dit een pauze betekent.
Tjusss!
vrijdag 6 april 2012
dinsdag 3 april 2012
Voorraad opmaken
Heel belangrijk zo eens in de zoveel tijd: je voedselvoorraad opmaken. Zo voorkom je dat je eten weg moet gooien en kom je nog eens tot verrassende gerechten.
Wij hebben bijvoorbeeld restjes gierstvlokken en rijstmeel liggen terwijl ik dat niet met regelmaat gebruik. Ik gok dat dit experimentele muffins worden, maar ik heb nog niet naar recepten gezocht, dus misschien wordt het heel iets anders.
Ook kwam ik een voorraadje zuurdesem tegen en broodmeel. Zelf brood bakken is er blijkbaar een tijdje bij ingeschoten. Dat brengt me ook op het idee om een jarige een recept te geven van zuurdesembrood met ingrediƫnten als cadeau.
Hoe vaak kijken jullie kritisch naar de voorraadkast?
Wij hebben bijvoorbeeld restjes gierstvlokken en rijstmeel liggen terwijl ik dat niet met regelmaat gebruik. Ik gok dat dit experimentele muffins worden, maar ik heb nog niet naar recepten gezocht, dus misschien wordt het heel iets anders.
Ook kwam ik een voorraadje zuurdesem tegen en broodmeel. Zelf brood bakken is er blijkbaar een tijdje bij ingeschoten. Dat brengt me ook op het idee om een jarige een recept te geven van zuurdesembrood met ingrediƫnten als cadeau.
Hoe vaak kijken jullie kritisch naar de voorraadkast?
dinsdag 27 maart 2012
Koken met een wollen deken
Is het een vrekkentip? Is het een ecotip? Is het een beetje gek?
Ik weet het niet, ik vind het eigenlijk wel handig zo af en toe: koken met een deken.
Je doet het zo:
Je brengt iets aan de kook op je kookplaat. Bijvoorbeeld een pan met water en pasta (water is een must). Zodra het water kookt, haal je het van het vuur af en wikkel je de pan (deksel erop) in een wollen deken. Dat laat je zo een aantal uur staan en na die paar uur heb je pasta die gaar is. Het kan niet overkoken en niet droogkoken. Het idee komt van een hooikist, maar een wollen deken werkt ook prima.
Ik weet het niet, ik vind het eigenlijk wel handig zo af en toe: koken met een deken.
Je doet het zo:
Je brengt iets aan de kook op je kookplaat. Bijvoorbeeld een pan met water en pasta (water is een must). Zodra het water kookt, haal je het van het vuur af en wikkel je de pan (deksel erop) in een wollen deken. Dat laat je zo een aantal uur staan en na die paar uur heb je pasta die gaar is. Het kan niet overkoken en niet droogkoken. Het idee komt van een hooikist, maar een wollen deken werkt ook prima.
maandag 26 maart 2012
dinsdag 20 maart 2012
Dilemma: schoolfoto's
Ik sta voor een niet-kopen dilemma.
Er zijn namelijk schoolfoto's gemaakt op de school van de jongens.
De pasfoto: dat is duidelijk. Die kopen we niet. Ik vind de foto's die ik maak van de jongens leuker.
Maar de groepsfoto? Dat is een ander verhaal. Dat is toch Het Aandenken. En hoewel ik persoonlijk niet zoveel heb met Aandenkens, kan ik dat niet zonder meer opleggen aan mijn kinderen. Ik kan ook niet van ze verwachten dat ze nu het overzicht hebben of ze het later leuk vinden om te hebben.
Ik wordt persoonlijk ook niet heel blij van de manier van werken van schoolfotograven. Ik snap het wel, maar op de een of andere manier vind ik het idee dat een fotograaf die ik nooit ontmoet heb, de eigenaar is van het portret van Mijn Kind, niet sympathiek. Sterker nog, je kan het recht niet eens overnemen, alleen een velletje bestellen voor een bedrag waar we een hele dag van kunnen eten (en ja, ik weet dat een fotograaf echt geen vetpot verdient, het gaat me om de constructie).
Ik overweeg om tijdens een van de schoolfeesten te vragen of alle kinderen even bij elkaar willen komen voor een foto. Veel spontaner ook. Ik kan geloof ik niet heel hard wakker liggen van het idee van broodroof. Is het ook broodroof als ik zelf kleding maak ipv shop? Doe ik de bakker onrecht aan wanneer ik zelf brood bak? Mwa...
Ik heb trouwens talloze foto's van klasgenoten in actie. Die zijn veel leuker als aandenken dan met zijn allen op een kluitje en lachen maar.
Aan de andere kant: maak ik er op deze manier niet onnodig iets principieels van? Sla ik door? Of maakt het eigenlijk niet uit als het een principieel dingetje wordt? Wat vinden jullie?
Er zijn namelijk schoolfoto's gemaakt op de school van de jongens.
De pasfoto: dat is duidelijk. Die kopen we niet. Ik vind de foto's die ik maak van de jongens leuker.
Maar de groepsfoto? Dat is een ander verhaal. Dat is toch Het Aandenken. En hoewel ik persoonlijk niet zoveel heb met Aandenkens, kan ik dat niet zonder meer opleggen aan mijn kinderen. Ik kan ook niet van ze verwachten dat ze nu het overzicht hebben of ze het later leuk vinden om te hebben.
Ik wordt persoonlijk ook niet heel blij van de manier van werken van schoolfotograven. Ik snap het wel, maar op de een of andere manier vind ik het idee dat een fotograaf die ik nooit ontmoet heb, de eigenaar is van het portret van Mijn Kind, niet sympathiek. Sterker nog, je kan het recht niet eens overnemen, alleen een velletje bestellen voor een bedrag waar we een hele dag van kunnen eten (en ja, ik weet dat een fotograaf echt geen vetpot verdient, het gaat me om de constructie).
Ik overweeg om tijdens een van de schoolfeesten te vragen of alle kinderen even bij elkaar willen komen voor een foto. Veel spontaner ook. Ik kan geloof ik niet heel hard wakker liggen van het idee van broodroof. Is het ook broodroof als ik zelf kleding maak ipv shop? Doe ik de bakker onrecht aan wanneer ik zelf brood bak? Mwa...
Ik heb trouwens talloze foto's van klasgenoten in actie. Die zijn veel leuker als aandenken dan met zijn allen op een kluitje en lachen maar.
Aan de andere kant: maak ik er op deze manier niet onnodig iets principieels van? Sla ik door? Of maakt het eigenlijk niet uit als het een principieel dingetje wordt? Wat vinden jullie?
Abonneren op:
Berichten (Atom)